• de alegrias y tristezas del malecon 1m x 70cm mixta cartulina

    po 1989

    Pedro Pablo Oliva, De Alegrias y Tristezas del Malecon, 1m x 70cm mixta cartulina

  • 0275m

    po 1989

    René Francisco Rodríguez i Eduardo Ponjuán González, 1992, Produktywizm, olej na płótnie oraz elementy drewniane, metalowe i włókna roślinne 

Jednym z głównych reprezentantów tego okresu malarstwa jest Lazaro Sarecha Gonzalez, autor dzieła “Detector de ideologia” (Wykrywacz ideologii). On jak i ówcześni studenci wprowadzili “nową sztukę”, zagłębioną w problemy społeczne, groteskową i prowokacyjną, odcinającą się od władzy politycznej. Stąd też zmiany w edukacji sztuk plastycznych - dotychczasowi wykładowcy zostają zastąpieni nowymi, a nauczanie ulega przemianie w proces. W 1989 roku odbyła się wystawa “Patria o muerte”. Tworzone w tym okresie dzieła sztuki nawiązują w większości do wydarzeń historycznych i politycznych. Nie brak również tych traktujących o codziennym życiu oraz tych, które powstają jako wyraz dla hasła: “sztuka dla sztuki”. Sztuka zaczyna posiadać element komercyjny. I tak Jose Troiac pokazuje w swoich dziełach zdjęcia z prasy, propagandy politycznej, analizuje tym samym rolę społeczną sztuki, która ma przekazywać pewną informację. Lazaro Savedra Gonzalez analizuje złożone problemy społeczne, zastanawia się nad społeczeństwem i jego problemami. W swojej instalacji “Detector de ideologias” starał się pokazać inną stronę dzieła sztuki, tą która ma za zadanie wzniecać refleksję na temat kondycji społeczeństwa.
Lata dziewięćdziesiąte przynoszą na wyspę ogromny kryzys finansowy, który negatywnie wpływa również na artystów i ich tworzenie. Wielu z nich ucieka z wyspy, osiedla się w sąsiednich Stanach Zjednoczonych lub innych krajach Ameryk i Europy. Artyści w metaforyczny sposób starają się przedstawiać otaczający ich świat problemów, wykorzystując do tego elementy kultury popularnej, tradycji religijnych, kulturowych czy humorystyczne. Zaczyna brakować materiałów do tworzenia, więc artyści wykorzystują niestandardowe
materiały plastyczne. Kryzys zmusza ich do innego podejścia do tworzenia - muszą “zarabiać w ten sposób na chleb”