Historia sztuki kubańskiej nie jest długa, jednak niezwykle interesująca, bogata i jedyna w swoim rodzaju. Jak w każdym państwie, ściśle związana jest z sytuacją polityczną i gospodarczą.

Kuba od zawsze leżała w centrum zainteresowania, a zawdzięcza to położeniu geograficznemu – llave del golfo (klucz do zatoki). Do XVIII wieku spływały na wyspę złoto, srebro, kamienie szlachetne, a następnie wyruszały w dalszą trasę do Hiszpanii. Wyspa stała się więc wielkim magazynem dla europejskiego mocarstwa. W tym samym czasie zaczął się proces kolonizacji Kuby; zostały założone miasta, m.in. Baracoa, Santiago de Cuba, Camagüey; powstawały wielkie plantacje: tytoniu, kakao, kawy i trzciny cukrowej; wycinano lasy, a szlachetne drewna wywożono do Europy.